Od autora
Mieszkając jeszcze na wsi w stanie Maine, byłem świadkiem szeregu cielesnych pojawień dwóch wniebowstąpionych mistrzów o imionach Pursah i Arten. Rozmawiając z nimi dowiedziałem się, że w jednym z poprzednich wcieleń Pursah była św. Tomaszem Apostołem a Arten był św. Tadeuszem Judą (wbrew temu, co się powszechnie sądzi, ich okresy życia, w których byli uczniami Jezusa nie były ani jedynymi, ani ostatnimi).
Moi goście nie przybyli po to, by powtarzać duchowe banały, w jakie wiele osób obecnie wierzy. Ujawniali tajemnice wszechświata, mówili mi o prawdziwym celu życia, omawiali szczegółowo Ewangelię Tomasza i wyjaśniali zrozumiałymi słowy podstawy zdumiewającego dokumentu duchowego, który obecnie zyskuje coraz większą popularność na całym świecie. Dokument ten zapoczątkowuje nowy sposób myślenia, który w nowym milenium będzie zyskiwał coraz więcej zwolenników.
Nie jest konieczne, by Czytelnik wierzył,
że te pojawienia rzeczywiście miały miejsce, by odniósł korzyść z lektury
tej książki. Jednak mogę zaręczyć, że jest w najwyższym stopniu nieprawdopodobne,
by tak niewykształcony laik jak ja napisał tę książkę bez inspiracji
ze strony tych dwóch mistrzów. Tak czy inaczej, Czytelnik może myśleć
co chce o pochodzeniu tej książki.
Uważam, że Zniknięcie Wszechświata może być pomocną, oszczędzającą czas lekturą dla każdej osoby o otwartym umyśle, podążającej drogą duchowego rozwoju. Gdy poznasz przesłanie tej książki, może się okazać, że -- tak jak ja -- już nigdy nie spojrzysz na swoje życie i wszechświat tak jak dawniej.
W niniejszej książce relacjonuję zdarzenia, jakie miały miejsce w okresie od grudnia 1992 do grudnia 2001 r. Są one przedstawione w formie rozmowy z udziałem trzech uczestników: Gary'ego (moim), Artena i Pursah -- dwóch wniebowstąpionych mistrzów, którzy pojawili się u mnie jako osoby. Fragmenty mojej narracji nie są w jakiś sposób wyróżnione, chyba że przerywają tok rozmowy; wtedy oznaczone są jako "NOTATKA". Słowa wyróżnione kursywą oznaczają, że rozmówca kładł na nie nacisk. Proszę pamiętać, że nie zmieniałem w istotny sposób zapisów rozmów, choć było mi trudno redagować ten materiał i pozostawić pewne niedojrzałe i osądzające stwierdzenia, wypowiedzianych przeze mnie w okresie opisanym w niniejszej książce. Z dzisiejszej perspektywy jest dla mnie jasne, że dopiero w późniejszym okresie zacząłem praktykować autentyczne przebaczanie.
Choć niektóre ze stwierdzeń mistrzów w druku mogą brzmieć opryskliwie lub krytycznie, zapewniam, że zawsze przejawiali postawę łagodności, humoru, pokory i miłości. Jako analogię mogę podać dobrego rodzica, który wie, że rozbrykane dziecko trzeba czasem przywołać do porządku stanowczo, lecz motywacja jego działania jest pozytywna. A zatem, jeśli niektóre dyskusje wydają się ostre, należy pamiętać, że było to podyktowane moim dobrem. Arten i Pursah celowo mówią do mnie w ten sposób, bym mógł ich pojąć, za cel mając stopniowe przybliżanie mi celu ich nauczań. Pursah stwierdziła, ten sposób prowadzenia konwersacji został wybrany celowo, by pomóc mi się skupić.
Dołożyłem wszelkich starań, by przygotować tę książkę jak najlepiej, lecz ponieważ nie jestem doskonały, ta książka również nie jest doskonała. Jeśli Czytelnik dostrzeże jakieś błędy, zapewniam, że są to moje błędy, a nie moich gości. Również dla całkowitej jasności wyjaśniam, że niektóre dyskusje poszerzyłem o konwersacje, które przypomniałem sobie po fakcie. Uczyniłem to mając błogosławieństwo Artena i Pursah i pewne ich instrukcje dla mnie zostały zawarte właśnie w tych konwersacjach. Zatem niniejsza książka powinna być traktowana jako projekt osobisty, zarówno zainicjowany, jak i konsekwentnie prowadzony przez nich, nawet jeśli w rzadkich przypadkach nie jest to dosłowny zapis przebiegu naszych spotkań.
Spis odnośników do Kursu cudów wraz z cytatami wprowadzającymi do poszczególnych rozdziałów znajduje się na końcu książki. Pragnę wyrazić moją bezgraniczną wdzięczność Głosowi Kursu, którego prawdziwa Tożsamość jest omawiana w tej książce.
Pragnę przy tej sposobności podziękować również następującym osobom za niezliczone, pomocne rozmowy i wsparcie, a są to: Chaitanya York, Eileen Coyne, Dan Stepenuck, dr Paul D. Renard, Karen Renard, Glendon Curtis, Louise Flynt, Ed Jordan, Betty Jordan, Charles Hudson i Sharon Salmon.
I wreszcie chciałbym skorzystać z okazji złożenia szczerych podziękowań dr Kennethowi Wapnickowi i Glorii Wapnick, założycielom Foundation for a Course in Miracles z kalifornijskiej miejscowości Temecula. Choć nie należę do ich fundacji, moja książka w dużej mierze opiera się na ich pracy. Jak Czytelnik się przekona, moi goście sugerowali, że powinienem również studiować wykłady Wapnicka, a niniejsza książka musi odzwierciedlać wszystkie doświadczenia, jakie wyniosłem z mojej nauki.
Gary R. Renard
O autorze
Gary R. Renard urodził się na Północnym Wybrzeżu stanu
Massachusetts. Z biegiem czasu stał się cenionym gitarzystą zawodowym.
Podczas Harmonicznej Konwergencji 1987 r. usłyszał Wezwanie, które skłoniło
go do całkowitej zmiany dotychczasowego sposobu życia. Na początku 1990
roku przeprowadził się do Maine, gdzie doznał przebudzenia duchowego.
Tak jak mu polecono, powoli i starannie spisywał Zniknięcie Wszechświata,
co zajęło mu 9 lat. Obecnie jest prywatnym inwestorem i pisarzem, podróżującym
i dyskutującym o tematach metafizycznych z innymi poszukiwaczami duchowymi.
Gary R. Renard
The Disappearance of the Universe. Straight Talk about Illusions, Past
Lives, Religion, Sex, Politics and the Miracles of Forgiveness.
Wydawca oryginału: HAY HOUSE
Roboczy tytuł polskiego przekładu: Zniknięcie wszechświata. Prostymi
słowy o złudzeniach, poprzednich wcieleniach, religii, seksie, polityce i
cudach przebaczenia. 145x205 mm, ss. 496, oprawa miękka
Wydawca polskiego przekładu: Tomasz Kozłowski & Cezary Eugeniusz Urbański
Przekład: Cezary Eugeniusz Urbański
Termin publikacji - październik 2008
Poznaj autora i posłuchaj, co mówi o doświadczeniach, które opisał w książce (film w formacie Quicktime , 11,8 MB )